Τι διακυβεύεται στη σύγκρουση Αρμενίων - Αζέρων

Ο Καύκασος στις φλόγες: 

Τι διακυβεύεται στη σύγκρουση Αρμενίων - Αζέρων

"Παγωμένες” συγκρούσεις και de facto αλλαγές συνόρων έχει κληροδοτήσει η διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης πολλές: Υπερδνειστερία, Αμπχαζία, Νότια Οσετία, Ναγκόρνο Καραμπάχ. Όμως καμία από αυτές δεν είναι πραγματικά "παγωμένη”, όπως θυμίζουν κατά καιρούς συγκρούσεις στις "γραμμές επαφής” ή άλλες εντάσεις. Κάποτε μάλιστα γίνονται και αφορμή για μεγάλης κλίμακας πολεμικές συγκρούσεις, όπως συνέβη το 2008 μεταξύ Γεωργίας και Ρωσίας.

Από αυτή την άποψη, η ανάφλεξη των τελευταίων 24ώρων μεταξύ του Αζερμπαϊτζάν και των Αρμενίων αυτονομιστών του Ναγκόρνο Καραμπάχ (με εμφανή τον κίνδυνο εμπλοκής και της Δημοκρατίας της Αρμενίας) δεν αποτελεί πραγματικά έκπληξη. Πόσω μάλλον που αψιμαχίες έχουν ξεσπάσει από τον Ιούλιο, ενώ στο Μπακού του Αζερμπαϊτζάν έχουν πραγματοποιηθεί και διαδηλώσεις (πιθανότατα άνωθεν υπαγορευμένες, αν υπολογίσουμε τον αυταρχικό χαρακτήρα του αζερικού καθεστώτος) με αίτημα την επίδειξη δυναμικής στάσης στο "εθνικό ζήτημα”.

Το πρόβλημα χρονολογείται από το 1988 όταν το Ναγκόρνο Καραμπάχ, θύλακας εντός του Αζερμπαϊτζάν που κατοικείται κυρίως από Αρμενίους, διεκδίκησε από τις σοβιετικές αρχές την προσάρτησή του στην (τότε Σοβιετική) Δημοκρατία της Αρμενίας, με αποτέλεσμα να ξεσπάσουν μεγάλες εθνοτικές ταραχές, που στην περίπτωση του Μπακού πήραν τη μορφή αντι-αρμενικού πογκρόμ.

Η διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991 μετέτρεψε την "εσωτερική” αυτή αντιπαράθεση σε διασυνοριακή και ο πόλεμος του 1992-1994 υπήρξε σφοδρός. Όταν σίγησαν τα όπλα, οι Αρμένιοι αυτονομιστές είχαν εξασφαλίσει τον έλεγχο μιας περιοχής ευρύτερης του καθαυτό Ναγκόρνο Καραμπάχ και εφαπτόμενης με την Δημοκρατία της Αρμενίας, στην οποία ανακήρυξαν την μη αναγνωρισμένη διεθνώς Δημοκρατία του Αρτσάχ.

Δεν είναι εύκολο να πει κανείς ποιος "ήρξατο χειρών αδίκων” στην παρούσα κρίση, καθώς οι πρώτες αρμενο-αζερικές συγκρούσεις του Ιουλίου σημειώθηκαν, πολύ χαρακτηριστικά, βορειότερα του Ναγκόρνο Καραμπάχ, σε σημείο των συνόρων που δεν απέχει πολύ από τη διαδρομή του σημαντικού αγωγού Μπακού-Τιφλίδας-Τσεϊχάν και άλλων κρίσιμων υποδομών. 

Μολονότι η αρμενική πλευρά έχει κάθε συμφέρον να διατηρηθεί το status quo, εμφανίζεται παράλληλα, μετά τις πρόσφατες πολιτικές ανατροπές στο εσωτερικό της εξαιρετικά ενθαρρυμένη από τον δίαυλο επικοινωνίας που απέκτησε με τη Δύση και επισφραγίστηκε με τη συμμετοχή στρατιωτικών δυνάμεών της σε κοινές ασκήσεις με το ΝΑΤΟ στην γειτονική Γεωργία.

Από την άλλη, ο πάντοτε ανασφαλής για την εξουσία του Αζέρος πρόεδρος Ιλχάμ Αλίγιεφ (ο οποίος διαδέχθηκε τον πατέρα του Χαϊντάρ Αλίγιεφ, άλλοτε επικεφαλής της ΚαΓκεΜπε στο Αζερμπαϊτζάν και αναπληρωματικό μέλος του Πολιτικού Γραφείου του Κομμουνιστικού Κόμματος της ΕΣΣΔ) έχει επίσης ισχυρές προσβάσεις στη Δύση, καθώς και την προστασία του "αδελφού έθνους” της Τουρκίας.

Στην πραγματικότητα, οι συγκρούσεις που παρακολουθούμε αυτές τις μέρες δεν είναι παρά το τρίτο μέτωπο, μετά από αυτά της Συρίας και της Λιβύης, στο οποίο δυνάμεις υποστηριζόμενες από την Τουρκία συγκρούονται με δυνάμεις στηριζόμενες από τη Ρωσία. 

Ήδη έχει γίνει γνωστό ότι κατόπιν ενεργειών της Άγκυρας περίπου 4.000 Σύριοι αντάρτες μεταφέρθηκαν στον Καύκασο για να συμπολεμήσουν με τις αζερικές δυνάμεις, ενώ ρωσικά μεταγωγικά αεροσκάφη έχουν προμηθεύσει με εξοπλισμό την αρμενική πλευρά.

Η θέση της Μόσχας είναι εξαιρετικά λεπτή, διότι επιθυμεί τη διατήρηση καλών σχέσεων τόσο με την Αρμενία όσο και με το Αζερμπαϊτζάν, εμφανιζόμενη ως ο εγγυητής της σταθερότητας του μετασοβιετικού χώρου. 

Το ότι μαζί με τη Γαλλία συμμετέχει στην "Ομάδα του Μινσκ” που επιβλέπει την κατάπαυση του πυρός στο Ναγκόρνο Καραμπάχ αποτελεί πρόσθετο παράγοντα – όπως άλλωστε και η ανησυχία για τις συνολικές ισορροπίες και στον ρωσικό Καύκασο.

Εξ ου και πλήθος δημοσίων προσώπων της Ρωσίας (από χριστιανούς και μουσουλμάνους θρησκευτικούς μέχρι τον γηραιό Μιχαήλ Γκορμπατσώφ) έχουν εκφράσει τα τελευταία 24ωρα την αναστάτωσή τους, ζητώντας την άμεση κατάπαυση του πυρός.

Ωστόσο, εάν τα πράγματα οδηγηθούν στα άκρα, εάν δηλ. απειληθεί η ασφάλεια της ίδιας της Δημοκρατίας της Αρμενίας, η Ρωσία δεν θα μπορεί να εμφανίζεται ουδέτερη. Η συμμετοχή της Αρμενίας στον Οργανισμό Συλλογικής Ασφάλειας, η παρουσία ρωσικής βάσης στο έδαφός της, η δραστηριοποίηση της ισχυρής αρμενικής κοινότητας της Ρωσίας, η ιστορία των Αρμενίων ως ενός μικρού χριστιανικού έθνους που υπέστη διωγμούς και γενοκτονία, θα λειτουργήσουν καταλυτικά.

Όσο συντομότερα, συνεπώς, τερματισθούν οι εχθροπραξίες, τόσο ευκολότερο θα είναι για τη Μόσχα να διατηρήσει τον μεσολαβητικό της ρόλο. Αποτελεί κοινό μυστικό ότι ο Βλαντίμιρ Πούτιν αποτελεί τον μόνο ηγέτη ο οποίος μπορεί να πιέσει αποτελεσματικά και τις δύο πλευρές να καθίσουν εκ νέου στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Προς το παρόν, πάντως, έχει επικοινωνήσει μόνο με τον Αρμένιο ομόλογό του.

Ο Τούρκος πρόεδρος, πάλι, δεν μπορεί παρά να είναι ευτυχής που στη ακροβατική σχέση του με την Ρωσία προσθέτει άλλο ένα διαπραγματευτικό χαρτί, τη στιγμή ιδίως που οι προστατευόμενοί του στην Ίντλιμπ της βόρειας Συρίας δέχονται το (τελικό;) σφυροκόπημα των δυνάμεων της Δαμασκού και των Ρώσων συμμάχων τους, με αποτέλεσμα να απειλείται με συνολική αποτυχία η συριακή περιπέτεια της Τουρκίας, ενώ και στη Λιβύη η προαναγγελία της παραίτησης της κυβέρνησης Σάρατζ προκάλεσε, κατά δήλωση του Ερντογάν, την "αναστάτωση” της Άγκυρας.

Το ότι η επίδειξη δύναμης στον Καύκασο εναρμονίζεται με την ερντογανικό μεγαλοϊδεατισμό (εφόσον η οθωμανική κληρονομιά δεν αφορά μόνο τα Βαλκάνια και τη Μέση Ανατολή, αλλά και τον Καύκασο), αλλά και προσφέρει έναν ακόμη περισπασμό στην δοκιμαζόμενη από την οικονομική κρίση τουρκική κοινή γνώμη, αποτελεί επιπλέον πλεονέκτημα. 

Πόσω μάλλον που, όπως και στη Συρία ή τη Λιβύη, η τουρκική επέμβαση υλοποιείται "δι' αντιπροσώπων” (μισθοφόρων ανταρτών) και λειτουργεί ως υπόμνηση προς τους Δυτικούς συμμάχους της "χρησιμότητας” της Τουρκίας σε γεωπολιτικά μέτωπα ιδιαίτερου ενδιαφέροντός τους.

Έχει όμως η αρμενο-αζερική σύγκρουση και τη μεσανατολική διάστασή της, εφόσον το μεν Μπακού διατηρεί άριστες σχέσεις με το Ισραήλ (αποτελεί κοινό μυστικό ότι ο εναέριος χώρος του θα χρησιμοποιούνταν για τυχόν ισραηλινή επίθεση στο Ιράν), ενώ αντιθέτως η περίκλειστη Αρμενία διατηρεί πολύ καλές σχέσεις με την Ισλαμική Δημοκρατία, ένα από τα λίγα σημεία επαφής της με τον έξω κόσμο, εφόσον τα σύνορα με την Τουρκία και το Αζερμπαϊτζάν είναι κλειστά.

Σημειώνεται ότι μέχρι τις αρχές του 19ου αιώνα, ο Καύκασος αποτελούσε επαρχία της Περσίας, ωστόσο οι σημερινοί ιθύνοντες του Ιράν εμπιστεύονται περισσότερο τη χριστιανική Αρμενία, παρά το ομόδοξο σιιτικό Αζερμπαϊτζάν, λόγω του φόβου του αζέρικου αυτονομισμού. Σημειώνεται ότι είναι περισσότεροι οι Αζέροι πολίτες του (βορειοδυτικού) Ιράν, παρά οι κάτοικοι του ανεξάρτητου Αζερμπαϊτζάν, ενώ αντίθετα η αρμενική κοινότητα σε πόλεις όπως το Εσφαχάν και η Τεχεράνη έπαιξε καταλυτικό ρόλο στη σύγχρονη ιρανική ιστορία, ήδη από την Συνταγματική Επανάσταση του 1906.

Άρθρο του Κώστα Ράπτη στο capital.gr στις 28 Σεπτεμβρίου 2020. 

Εικόνες από διαδίκτυο.

Επιλεγμένα Γεγονότα Οκτωβρίου

1 Οκτωβρίου:

·         331 π.Χ. - Ο Μέγας Αλέξανδρος νικά στα Γαυγάμηλα τον βασιλέα των Περσών Δαρείο. Με την αποφασιστική αυτή νίκη ο Περσικός στρατός διαλύεται.

·         1960 - Αν και η συμφωνία για την ανεξαρτοποίηση της Κύπρου έγινε πολύ νωρίτερα, η μέρα καθιερώνεται ως ημέρα ανεξαρτησίας της Κυπριακής Δημοκρατίας.

2 Οκτωβρίου:

·         1187 - Η Ιερουσαλήμ πέφτει στα χέρια του Σαλαντίν μετά από 88 χρόνια κυριαρχίας των σταυροφόρων.

4 Οκτωβρίου:

·         1957 - Οι Σοβιετικοί εκτοξεύουν τον πρώτο τεχνητό δορυφόρο, τον Σπούτνικ 1.

6 Οκτωβρίου:

·         1912 - Έναρξη του Α' Βαλκανικού Πολέμου.

7 Οκτωβρίου:

·         1571 - Ναυμαχία της Ναυπάκτου. Οι ενωμένες ευρωπαϊκές δυνάμεις κατατροπώνουν τον τουρκικό στόλο.

8 Οκτωβρίου:

·         1827 - Ναυμαχία του Ναυαρίνου, Οι τρεις "Προστάτιδες Δυνάμεις" (Μεγάλες Δυνάμεις) καταστρέφουν τον Τουρκικό στόλο.

11 Οκτωβρίου:

·         1862 - Εκθρόνιση του Όθωνα της Ελλάδας.

12 Οκτωβρίου:

·         1492 - Ο Χριστόφορος Κολόμβος φτάνει στις Μπαχάμες, νομίζοντας ότι βρίσκεται στη νότια Ασία.

·         1944 - Αρχίζει η αποχώρηση των γερμανικών δυνάμεων από την Αθήνα και η είσοδος σ' αυτήν των πρώτων ελληνικών και συμμαχικών τμημάτων.

18 Οκτωβρίου:

·         1979 - Ο Οδυσσέας Ελύτης τιμάται με βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας.

23 Οκτωβρίου:

·         1929 - Αρχίζει το μεγάλο Κραχ του χρηματιστηρίου της Νέας Υόρκης και ακολουθεί η κατάρρευση της δυτικής οικονομίας.

25 Οκτωβρίου:

·         1914 - Η Μεγάλη Βρετανία προσαρτά την Κύπρο.

27 Οκτωβρίου:

·         1912 - Απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης. Τα πρώτα ελληνικά στρατιωτικά τμήματα καταλαμβάνουν την πόλη μετά την παράδοσή της.

28 Οκτωβρίου:

·          312 - Ο Κωνσταντίνος Α' νικά τον Μαξέντιο στην μάχη της Μιλβίας γέφυρας, και μένει ο μοναδικός Ρωμαίος Αυτοκράτορας.

·         1940 Η Ελλάδα μέσω του πρωθυπουργού Ιωάννη Μεταξά απαντά αρνητικά στο τελεσίγραφο της Ιταλίας από την οποία δέχεται επίθεση μέσω των Ελληνοαλβανικών συνόρων.

Πληροφορίες από wikipedia

Εικόνες από διαδίκτυο

Η Κλῆσις Τῶν Πρώτων Μαθητῶν

"...ἀφέντες ἅπαντα ἠκολούθησαν αὐτῷ"

ΚΥΡΙΑΚΗ 27 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2020

ΠΡΩΤΗ ΚΥΡΙΑΚΗ ΛΟΥΚΑ

Ἐκ τοῦ κατά Λουκᾶν.  Κεφ. 5:1-11

 

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἑστὼς ὁ ᾿Ιησοῦς παρὰ τὴν λίμνην Γεννησαρέτ, εἶδε δύο πλοῖα ἑστῶτα παρὰ τὴν λίμνην· οἱ δὲ ἁλιεῖς ἀποβάντες ἀπ᾿ αὐτῶν ἀπέπλυναν τὰ δίκτυα.

Ἐμβὰς δὲ εἰς ἓν τῶν πλοίων, ὃ ἦν τοῦ Σίμωνος, ἠρώτησεν αὐτὸν ἀπὸ τῆς γῆς ἐπαναγαγεῖν ὀλίγον· καὶ καθίσας, ἐδίδασκεν ἐκ τοῦ πλοίου τοὺς ὄχλους.

Ὡς δὲ ἐπαύσατο λαλῶν, εἶπε πρὸς τὸν Σίμωνα· Ἐπανάγαγε εἰς τὸ βάθος, καὶ χαλάσατε τὰ δίκτυα ὑμῶν εἰς ἄγραν.

Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Σίμων, εἶπεν αὐτῷ· Ἐπιστάτα, δι᾿ ὅλης τῆς νυκτὸς κοπιάσαντες, οὐδὲν ἐλάβομεν· ἐπὶ δὲ τῷ ῥήματί σου χαλάσω τὸ δίκτυον.

Καὶ τοῦτο ποιήσαντες συνέκλεισαν πλῆθος ἰχθύων πολύ· διερρήγνυτο δὲ τὸ δίκτυον αὐτῶν.

Καὶ κατένευσαν τοῖς μετόχοις τοῖς ἐν τῷ ἑτέρῳ πλοίῳ, τοῦ ἐλθόντας συλλαβέσθαι αὐτοῖς· καὶ ἦλθον, καὶ ἔπλησαν ἀμφότερα τὰ πλοῖα, ὥστε βυθίζεσθαι αὐτά.

Ἰδὼν δὲ Σίμων Πέτρος προσέπεσε τοῖς γόνασιν τοῦ ᾿Ιησοῦ λέγων· Ἔξελθε ἀπ᾿ ἐμοῦ, ὅτι ἀνὴρ ἁμαρτωλός εἰμι, Κύριε.

 Θάμβος γὰρ περιέσχεν αὐτὸν καὶ πάντας τοὺς σὺν αὐτῷ, ἐπὶ τῇ ἄγρᾳ τῶν ἰχθύων ᾗ συνέλαβον· ὁμοίως δὲ καὶ ᾿Ιάκωβον καὶ ᾿Ιωάννην, υἱοὺς Ζεβεδαίου, οἳ ἦσαν κοινωνοὶ τῷ Σίμωνι.

καὶ εἶπε πρὸς τὸν Σίμωνα ὁ ᾿Ιησοῦς· Μὴ φοβοῦ· ἀπὸ τοῦ νῦν ἀνθρώπους ἔσῃ ζωγρῶν.

Καὶ καταγαγόντες τὰ πλοῖα ἐπὶ τὴν γῆν, ἀφέντες ἅπαντα, ἠκολούθησαν αὐτῷ.

Τὸ Εὐαγγέλιον 

Φωνή Κυρίου 

Κυριακή Α’ Λουκά: Κάνε αρχή 

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία που εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Στομίου Λαρίσης στις 23-9-1990

Η Εκκλησία μας, αγαπητοί μου, την πρώτη Κυριακή μετά την Ύψωση του Τιμίου Σταυρού, κάνει αρχή ευαγγελικών περικοπών από το κατά Λουκάν Ευαγγέλιο. Αλλά και το περιεχόμενο της ευαγγελικής περικοπής σήμερα αναφέρεται στην αρχή του δημοσίου έργου του Κυρίου μας και την εκλογή των πρώτων μαθητών Του. Γι’ αυτό και εμείς σαν θέμα σήμερα να έχουμε τη σημασία ενός ξεκινήματος σε οποιοδήποτε τομέα της ζωής μας. Και μάλιστα ιδιαίτατα στον τομέα της σωτηρίας μας.

Αλλά με δύο λόγια ας δούμε την ευαγγελική περικοπή για να έχουμε μία εικόνα. Ένα πρωινό, στην αμμουδιά της λίμνης Γενησαρέτ, είδε ο Κύριος δύο αραγμένα καΐκια, που οι νοικοκυραίοι τους ήταν ο Πέτρος, με τον αδελφό του τον Ανδρέα στο ένα και ο Ιάκωβος και ο Ιωάννης ο αδελφός του στο άλλο. Ο Κύριος ζήτησε από τον Απόστολο Πέτρο για λίγο να του παραχωρήσει το καΐκι του, επειδή ήταν πολύ το πλήθος που ήλθε να ακούσει τον λόγο Του και δεν ήταν δυνατό να μπορέσει να μιλήσει, να οράται και να ακούεται, και ζήτησε από το καΐκι να μπορέσει να μιλήσει στα πλήθη.

Μετά από την ομιλία, προέτρεψε ο Κύριος τον Πέτρο να ανοιχτεί στη θάλασσα το καΐκι, για ψάρεμα. Ήταν μεσημέρι. Παρά την ακαταλληλότητα του χρόνου, ο Πέτρος υπακούει. Και σε λίγο το δίχτυ σχιζόταν από το πλήθος των ψαριών τόσο, ώστε να φωνάξουν και τους μετόχους αυτών, το άλλο καΐκι, του Ιακώβου και του Ιωάννου για να βοηθήσουν. Και τα πλοία και τα δύο κινδύνευαν να βυθιστούν από το πλήθος, το βάρος των ψαριών. Ο απόστολος Πέτρος, όπως και οι άλλοι συγκλονίστηκαν. «θάμβος γὰρ», λέει ο ευαγγελιστής Λουκάς, -θάμπωμα, έκπληξις- «περιέσχεν αὐτὸν καὶ πάντας τοὺς σὺν αὐτῷ».

Και ο Κύριος λέγει στον Πέτρο, στον Σίμωνα: «μὴ φοβοῦ· ἀπὸ τοῦ νῦν (: από τώρα και εμπρός) ἀνθρώπους ἔσῃ ζωγρῶν (: ανθρώπους θα ψαρεύεις). καὶ καταγαγόντες τὰ πλοῖα ἐπὶ τὴν γῆν ἀφέντες ἅπαντα ἠκολούθησαν αὐτῷ».

Βλέπουμε λοιπόν, αγαπητοί, να ξεκινά ο Κύριος το κήρυγμα του Ευαγγελίου. Είναι η αρχή του Ευαγγελίου. Όχι εκείνη η ημέρα. Εκείνες τις ημέρες. Αλλά και οι πρώτοι Του μαθητές. Αυτούς που κάλεσε. Τους 4 πρώτους. Αφού και εκείνοι όλα τα άφησαν, αρχίζουν και εκείνοι το ιεραποστολικό τους έργο.

Έτσι αισθανόμαστε μία πνοή αρχής, μία πνοή ξεκινήματος, καθώς ακούμε τη σημερινή ευαγγελική περικοπή. Αλλά και ο Σεπτέμβριος είναι ο πρώτος μήνας του έτους. Ναι. Πρωτοχρονιά έχουμε την 1η Σεπτεμβρίου. Και ο πρώτος μήνας προετοιμασίας της γης για τη χειμερινή της καλλιέργεια.

Όταν στέγνωσαν τα νερά του Κατακλυσμού και κατακάθισε η Κιβωτός του Νώε, ήταν Σεπτέμβριος! Μας το λέει σαφώς η Αγία Γραφή. Και με τη διάσωση του ανθρωπίνου γένους με την Κιβωτό, οκτώ ψυχές ήσαν, ξεκίνησε πάλι την ιστορική της πορεία η ανθρωπότητα. Πότε; Τον μήνα Σεπτέμβριο. Αλλά και ο κόσμος στη δημιουργία του είχε αρχή. Γράφει ο θεόπνευστος Μωυσής: «Ἐν ἀρχῇ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν». Και βέβαια αυτό το «ἐν ἀρχῇ» δε σημαίνει παρά χρόνο και συνεπώς ξεκίνημα. Αλλά ο χρόνος, αν το θέλετε να σας πω κάτι πιο πολύ, δεν προϋπήρχε. Αλλά εκείνη τη στιγμή που ο Θεός δημιουργεί τον χώρο, την ύλη, δημιουργείται και ο χρόνος. Ταυτόχρονα. Ταυτόχρονα. Και όπως λέγει ο Ωριγένης: «Δύναται τό τῆς ἀρχῆς ὃνομα λαμβάνεσθαι καί ἐπί τῆς τοῦ κόσμου ἀρχῆς». Μπορεί να δοθεί, λέει, το όνομα της αρχής, ακόμα και στη δημιουργία του κόσμου. Και θα έλεγα, προπαντός στη δημιουργία του κόσμου.

Και, όπως λέγει ο άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων, λίγο ξεφεύγω από το κύριό μου θέμα, δεν πειράζει, είναι μία όμορφη θέση του αγίου Κυρίλλου που λέγει: «Ἀρχή τοῦ κόσμου τό ὓδωρ καί ἀρχή τῶν Εὐαγγελίων ὁ Ἰορδάνης». Βλέπετε λοιπόν; Η αρχή του κόσμου είναι το νερό. Η αρχή των Ευαγγελίων, δηλαδή του κηρύγματος, είναι ο Ιορδάνης. Διότι μετά το βάπτισμά Του ο Κύριος, άρχισε να κηρύττει. Αυτό που λέγει «ἀρχή τοῦ κόσμου» ότι είναι το «ὓδωρ», πάλι επιτρέψατέ μου μία μικρή παρέκβαση από το κύριό μου θέμα,γιατί είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον σημείο.

Αν διαβάσουμε τους προσωκρατικούς φιλοσόφους, θα δούμε ότι ο καθένας που αυτοί βέβαια φιλοσόφησαν με αντικείμενό τους την κοσμολογία και τη θεολογία, δηλαδή περί Θεού και περί κόσμου. Ο Σωκράτης ξεκινάει περί ανθρώπου. Ανθρωπολογία. Αν λοιπόν δούμε τους φιλοσόφους τους προσωκρατικούς, θα δούμε ότι ο καθένας αποδίδει κάποιο ή κάποια στοιχεία ξεκινήματος της δημιουργίας. Άλλος λέει το πυρ, άλλος λέγει τούτο, άλλος λέγει εκείνο. Κάποιος λέγει και το νερό, εκ των φιλοσόφων. Η Αγία Γραφή μας λέγει ότι η αρχή της Δημιουργίας είναι το νερό. Κάνει εντύπωση, γιατί μοιάζει ότι είναι χοντροκομμένο το πράγμα. Επιτρέψατέ μου να σας το δείξω αυτό, πώς το λέγει ο Απόστολος Πέτρος. Σας είπα, παρέκβαση κάνω. Να έχετε μία γνώση. Λέγει ο απόστολος Πέτρος στη 2α του επιστολή, στο 3ο κεφάλαιο, στον 5ο στίχο: «οὐρανοὶ ἦσαν ἔκπαλαι καὶ γῆ (: από παλιά και οι ουρανοί και η γη) ἐξ ὕδατος καὶ δι᾿ ὕδατος συνεστῶσα τῷ τοῦ Θεοῦ λόγῳ (: έγιναν με τον λόγο του Θεού εξ ύδατος και δι’ ύδατος. Από το νερό και με το νερό)». Είναι εκπληκτικό! Προσέξτε να δείτε. Ο αρχαίος κόσμος χρησιμοποιεί την Αγία Γραφή με τα δεδομένα τα γνωσιολογικά της κάθε εποχής. Δεν μπορούσε, για παράδειγμα, να ομιλεί περί οξυγόνου και υδρογόνου. Είναι πάρα πολύ φυσικό. Όταν όμως λέγει ότι «από το νερό έγινε η δημιουργία και με το νερό», λέει σαφώς ο Απόστολος Πέτρος, εννοούμε τούτο: Τι περιέχει το νερό; Υδρογόνο και οξυγόνο. Ξέρουμε πολύ καλά ότι το υδρογόνο είναι εκείνο που επαναλαμβανόμενο στον πυρήνα του, τα πρωτόνια, φτιάχνει τα στοιχεία του κόσμου. Να λοιπόν που το πρώτο στοιχείο, όντως το πρώτο στοιχείο είναι το υδρογόνο· που περιέχεται μέσα στο νερό και μάλιστα περισσότερο από το οξυγόνο. Λέμε: υδρογόνο δύο οξυγόνο, λέμε ότι είναι το νερό. Εκπληκτικό! Και κατοπινά, τι διαμορφώνει την επιφάνεια της γης; Πάλι το νερό. Τα νέφη, τα νερά, οι ωκεανοί. «Ἐξ ὕδατος καὶ δι᾿ ὕδατος». Είδατε ακρίβεια της Γραφής; Από το νερό και με το νερό. Είναι εκπληκτικό. Αλλά δε θα μείνω πιο πολύ παρά το ενδιαφέρον του χωρίου, γιατί θα φύγει ο χρόνος μου, θα φύγει το θέμα μου.

Όλα τα κτιστά έχουν αρχή. Όλα τα κτιστά πράγματα. Και η ζωή είχε και έχει αρχή. Βεβαίως η ζωή ως φαινόμενο, είχε αρχή. Με τον Λόγο του Θεού έγιναν και το φυτικό και το ζωικό βασίλειο και ο άνθρωπος. Αλλά και κάθε φορά ο καθένας που πρέπει να έρθει στον κόσμο, να πάρω μόνο τους εαυτούς μας, έχουμε αρχή. Ο καθένας έχει αρχή της προσωπικής του υπάρξεως. Και η αρχή πάντοτε έχει μια γοητεία, μια ομορφιά. Γιατί; Γιατί μέσα της κλείνεται η ελπίδα της δημιουργίας και η επιτυχία. Γι’ αυτό γοητεύει πάντα άνθρωπο που κάνει μία αρχή στα έργα του.

Και ο Θεός, ας μου επιτραπεί να μιλήσω με μία ανθρώπινη γλώσσα, δηλαδή ανθρωπομορφικά, όπως λέγει η Σοφία του Θεού, ευφραινόταν, ευφραινόταν όταν δημιουργούσε. Γιατί; Είναι η αρχή και υπάρχει αυτή η χαρά της Δημιουργίας. Και η ελπίδα το τι θα σταθεί και θα γίνει η Δημιουργία.

…………

Αγαπητοί, ένα πρωινό στη λίμνη Γενησαρέτ ετέθησαν κάποιες χρονικές στιγμές. Ξεκίνησε το κήρυγμα ο Κύριος. Διάλεξε τους πρώτους μαθητές Του. Κήρυξε τη μετάνοια σαν την αρχή της επιστροφής μας στον Θεό. Κήρυξε την αρχή της καινούριας μας ζωής. Κήρυξε και ήθελε με τούτο να μας υπενθυμίσει ότι και εμείς πρέπει να βάλουμε αρχή. Αρχή σε όλα. Προπαντός στην αγιότητα. Ο Κύριος χώρισε για χάρη μας τον χρόνο σε μικρά κομματάκια, για να μας βοηθήσει. Όπως έκανε ο πατέρας στο παιδί του, που χώρισε μικρά κομματάκια το χωράφι, για να το καλλιεργήσει και να μη βλέπει τον όγκο της εργασίας. Τον χώρισε σε ημερονύκτιο, με μία δύση και με μία ανατολή. Βάζω πρώτα τη δύση και μετά την ανατολή, για να δείξω το ξεκίνημα. Χώρισε τον χρόνο σε έτη, για μετράμε το μήκος της ζωής μας. Τι έκανα πέρυσι, τι κάνω φέτος, τι μπορώ να κάνω φέτος. Τον χώρισε ακόμη και σε στιγμές. Για να Τον θυμόμαστε τον Κύριο, για να επιστρέφουμε σε Αυτόν και να μετανοούμε διαρκώς. Αδελφοί μου, ας κάνουμε αρχή σε όλα. Προπαντός όμως αρχή στη μετάνοια και στην αγιότητα. Και η αρχή θα μας χαρίσει το ήμισυ του παντός, το ήμισυ του έργου. Αλλά θα μας χαρίσει όμως ολόκληρη τη χαρά.

Ας κάνουμε λοιπόν αρχή και ο Κύριος Ιησούς, που για χάρη μας έγινε αρχή και χρόνος με την Ενανθρώπησή Του, σίγουρα θα μας βοηθήσει.

Διαβάστε ολόκληρη την ομιλία στην ιστοσελίδα Η ΑΛΛΗ ΟΨΙΣ

Το χειρόγραφο της ομιλίας που υπάρχει στην ιστοσελίδα theognosia.gr

Ἡ Ἑλλάς κινδυνεύει, νά κερδίσει τόν πόλεμο καί νά χάσει στήν εἰρήνη

Πόλεμος καί Εἰρήνη

Όσα  δέ φέρνει ὁ χρόνος τά φέρνει ἡ ὥρα!

Ἡ ἀπόφαση τοῦ Προέδρου Τράμπ νά ἄρει τό ἐμπάργκο πώλησης ὅπλων στήν Κύπρο μετά ἀπό τριάντα τρία ὁλόκληρα χρόνια, ἡ παρέμβασή του στόν Πρόεδρο Ἐρντογάν μέ στόχο τήν ἀποκλιμάκωση καί ἡ εὐλογία Πομπέο στήν συμφωνία Δένδια – Σούκρι γιά τήν τμηματική ὁριοθέτηση τῆς ΑΟΖ μέ τήν Αἴγυπτο, γεννοῦν ἐλπίδες ὅτι οἱ Ἀμερικανοί ἀπομακρύνονται ἀπό τήν Τουρκία καί ἔρχονται πρός τό μέρος μας. 

Ἔτσι ὥστε μέ τήν βοήθειά τους καί τήν βοήθεια τῶν Γάλλων νά ἀποφύγουμε τόν πόλεμο. Εἶναι ὅμως ἔτσι; Γιά νά καταλήξουμε σέ συμπέρασμα πρέπει νά ἀπαντήσουμε σέ τρία ἐρωτήματα.

Εἶναι ἡ στρατηγική τῶν ΗΠΑ ἡ ὁλική ρήξη μέ τήν Τουρκία ἤ ἁπλῶς ἡ ἀπομάκρυνση ἀπό τήν Τουρκία;
Εἶναι οἱ ΗΠΑ ὁ καταλυτικός παράγων γιά τήν ἐπίλυση τῆς διένεξης ἤ μήπως δέν λαμβάνονται ὑπ’ ὄψιν ἀπό τόν Ἐρντογάν ὁ ὁποῖος αἰσθάνεται πλέον στρατιωτικά δυνατός γιά νά τίς ἀψηφᾶ καί νά συνεχίζει τήν ἀγορά ρωσσικῶν πυραύλων;

Ἔχει καταφέρει ἡ Ἑλλάς ἕως τώρα νά ἐκμεταλλευτεῖ τήν στρατηγική δυσφορία τῶν Ἀμερικανῶν γιά τόν Ἐρντογάν ἤ οἱ βολικές ἡγεσίες της μέ πρώτη τήν κυβέρνηση τοῦ ΣΥΡΙΖΑ πέταξαν τίς κατά καιρούς εὐκαιρίες στά σκουπίδια τῆς ἱστορίας; (καθώς θεώρησαν προτιμώτερο νά διαπραγματευτοῦν πολιτικά κέρδη γιά τόν ἑαυτό τους παρά ἐγγυήσεις γιά τήν χώρα.) Θά ἀπαντήσω τά ἐρωτήματα ὄχι μέ τήν αὐτή σειρά ἀπαραιτήτως.

Στρατηγική δυσφορία ἡ ὁποία ἔφθασε στό ἐπίπεδο τῆς ρήξης μέ τό πραξικόπημα τοῦ 2016 ἀσφαλῶς καί ἔχουν οἱ Ἀμερικανοί. Κατ’ ἀρχάς ἐπειδή ποτέ δέν θά ξεχάσουν τήν ἄρνηση τοῦ Ἐρντογάν νά διευκολύνει τήν εἰσβολή τους στό Ἰράκ μέσω τῆς βάσης τοῦ Ἰνσιρλίκ. Τό «ὄχι» αὐτό γράφτηκε στά τεφτέρια τους. Ἦταν ὁ πρῶτος κλονισμός. Ἔπειτα ἐπειδή ἡ ἡγεσία τῆς Τουρκίας ἀπό τά πρῶτα της σχήματα (Ἐρντογάν-Γκιούλ-Νταβούτογλου) δέν ἔκρυψε τίς διαθέσεις της: Εἶναι ὅλοι ἀπόφοιτοι σκληρῶν ἰσλαμικῶν σχολείων. Ὁ Νταβούτογλου μάλιστα ἐπιχείρησε νά σπουδάσει στό Στάνφορντ ἀλλά τόν ἀπέπεμψαν, γι’ αὐτό καί κατέφυγε στήν Μαλαισία. Ἡ ὑποβόσκουσα κρίση στίς σχέσεις Ἐρντογάν – ΗΠΑ κορυφώθηκε μέ τό ἀποτυχημένο στρατιωτικό πραξικόπημα τοῦ 2016 τό ὁποῖο ὅλοι γνωρίζουμε ποιός ὀργάνωσε. Δείτε ποῦ βρίσκεται σήμερα ἐξόριστος ὁ Γκιουλέν καί θά βεβαιωθεῖτε. 

Ἔξαλλος ὁ Σουλτάνος μετά ταῦτα προσεδέθη στό ἅρμα τοῦ Πούτιν ὁ ὁποῖος τόν εἰδοποίησε γιά τό πραξικόπημα, ἐνῶ σέ πρότερο χρόνο τοῦ εἶχε διαβιβάσει τήν πληροφορία ὅτι τό ρωσσικό Σουχόι τό κατέρριψαν προβοκατόρικα οἱ ἀξιωματικοί πού ἑτοίμαζαν τό πραξικόπημα καί εἶχαν ὡς στόχο νά τινάξουν στόν ἀέρα τήν μεταξύ τους προσέγγιση. Ἡ κρίση ἐμπιστοσύνης στίς σχέσεις Ἀμερικῆς – Τουρκίας μετά τό 2016 δέν ὁδήγησε στήν τελική ρήξη, δέν ἀπομακρύνθηκαν οἱ βάσεις τους ἀπό τήν γείτονα, ὡστόσο εἶχε ὡς ἀποτέλεσμα τήν μεταφορά δυτικῶν δραστηριοτήτων στήν Ἑλλάδα. Ἡ ἀμερικανική διοίκηση παρέμεινε σκεπτική μέ τόν Σουλτάνο, ἀλλά τό Σταίητ Ντηπάρτμεντ διαφώνησε μέ τήν ἄποψη τοῦ Πενταγώνου (καί τοῦ Ἰσραήλ), ὅτι ὁ Ἐρντογάν ἐπέφερε κοινωνική μετεξέλιξη στήν Τουρκία καί ὁδεύει πρός πακιστανοποίηση.

Ἡ Ἑλλάς ὅλη αὐτήν τήν περίοδο παρακολούθησε μέ ἐνδιαφέρον τήν μεταβολή τῶν διαθέσεων τῶν ΗΠΑ ἀπέναντι στήν Τουρκία, ἀλλά δέν κέρδισε αὐτά πού θά μποροῦσε νά κερδίσει. 

Μεταξύ 2016-2019 ὁ πρέσβυς Πάυατ ὁ ὁποῖος πρέπει νά παρασημοφορηθεῖ ἀπό τήν χώρα του γιά τίς ὑπηρεσίες του (κέρδισε τόσα γιά αὐτήν χωρίς ἀνταλλάγματα) κατάφερε νά μετατρέψει τήν ἑλληνική ἐπικράτεια σέ ἀεροπλανοφόρο τῶν ΗΠΑ. Ἀλεξανδρούπολη, Ἄραξος, Στεφανοβίκειο, Σούδα κ.λπ. εἶναι τά νέα καί παλαιά ὁρμητήρια τῶν ΗΠΑ μαζί μέ τήν βάση Bonsteel (πού μετά τίς Πρέσπες ἐνετάχθη στό ΝΑΤΟ.) 

Οἱ Ἀμερικανοί «ντίλαραν» μαζί μας, ἀλλά ὅπως μοῦ ἔλεγε προσφάτως ἀκαδημαϊκός πού ἐκτιμῶ «ἐμεῖς δέν ζητήσαμε τίποτε, δέν ντιλάραμε μαζί τους!». Οὐδεμία ἐγγύηση ἀσφαλείας μᾶς ἐδόθη ἀπέναντι στήν τουρκική ἐπιθετικότητα. Παραδοθήκαμε τόσο ὥστε ὅπως διαπίστωσε ὁ Νῖκος Δένδιας στήν διαπραγμάτευση γιά τήν ἀμυντική συμφωνία μαζί τους ὁ ΣΥΡΙΖΑ δέν προνόησε οὔτε γιά ἑλληνική φρουρά ἔξω ἀπό τό Στεφανοβίκειο γιά νά δηλώνεται τοὐλάχιστον ἡ ἐθνική μας κυριαρχία. 

Ὅταν τούς ἔθεσε τό θέμα, ἡ ἀπάντηση πού ἔλαβε ἦταν «μά ὁ ΣΥΡΙΖΑ δέν μᾶς τό ζήτησε!». Χάσαμε λοιπόν! Δέν ζητήσαμε κανένα χειροπιαστό ἀντάλλαγμα ἀπό τίς ΗΠΑ, ἡ Ἀριστερά παραῆταν «προβλέψιμη». Ταυτόχρονα δέν τολμήσαμε καί χάσαμε χρόνο καί οἱ δύο κυβερνήσεις, ΣΥΡΙΖΑ καί ΝΔ, νά προχωρήσουμε στήν συμμαχία μέ τήν Γαλλία. Ἀπό πέρυσι τόν Ὀκτώβριο ἔπρεπε νά εἴχαμε καταλήξει μέ τούς Γάλλους. 

Θυμίζω ὅτι «ἐκπαραθυρώθηκε» ὁ σύμβουλος τοῦ Πρωθυπουργοῦ Δημήτρης Μητρόπουλος πού ἐπέμενε μαζί μέ ἄλλες δυνάμεις γιά τήν ἀγορά τῶν φρεγατῶν. Γιά νά φθάσουμε σήμερα νά πανηγυρίζουν μέ σαββατιάτικα πρωτοσέλιδα αὐτοί πού πανηγύριζαν γιά τήν καρατόμησή του!

Ὁ Ἐρντογάν τέλος φαίνεται ὅτι συνειδητοποιεῖ τρία πράγματα. Ὁ παλαιός κόσμος τελείωσε καί τόν διαδέχεται ἕνας πολυπολικός στόν ὁποῖο ἡ Τουρκία –κατά τήν ἄποψή του– μπορεῖ νά γίνει πόλος. Συνειδητοποιεῖ ὅτι μπορεῖ νά ἀψηφᾶ τίς ΗΠΑ οἱ ὁποῖες διχασμένες καί περισπασμένες ὁδεύουν πρός ἱστορικές ἐκλογές. Συνειδητοποιεῖ ὅτι ἡ διάλυση τῶν μεταπολεμικῶν ἰσορροπιῶν τοῦ προσφέρει τήν ἱστορική εὐκαιρία νά κερδίσει μέ τά ὅπλα ἤ μέ τόν διάλογο αὐτό πού διεκδικεῖ δεκαετίες τώρα ἀπό τήν Ἑλλάδα. Τόν ἔλεγχο τοῦ Αἰγαίου καί τῆς Ἀνατολικῆς Μεσογείου.

Τί νά περιμένουμε ἀπό τίς ΗΠΑ μετά ταῦτα λοιπόν; Καί στό μέτρο πού ὁ Ἐρντογάν δέν τίς ὑπολογίζει, ἔχει νόημα νά περιμένουμε;

Ἀπό ὅσο φαίνεται οἱ ΗΠΑ δέν ἐπιθυμοῦν αὐτήν τήν στιγμή, σέ προεκλογική περίοδο, πόλεμο μεταξύ δύο χωρῶν μελῶν τῆς συμμαχίας. Ὁ πόλεμος θά ἐνταφιάσει τό ΝΑΤΟ καί τυπικῶς. Δέν εἶναι ἕτοιμες γι’ αὐτό. Ἐξ οὗ οἱ παρεμβάσεις τοῦ Τράμπ στόν Ἐρντογάν, ἐξ οὗ καί ἡ Προεδρική ἀπόφαση γιά τό ἐμπάργκο. 

Οἱ ΗΠΑ δέν θέλουν ἐπίσης τόν Ἐρντογάν ἀνεξέλεγκτο στήν Μεσόγειο. Εὐλόγησαν τήν συμφωνία τμηματικῆς ὁριοθέτησης Ἑλλάδος – Αἰγύπτου γιατί α) σαλαμοποιεῖ τά θέματα τοῦ Αἰγαίου καί τῆς Ἀνατολικῆς Μεσογείου πρός ὄφελος καί τῶν δικῶν τους συμφερόντων β) ἀφήνει ζωτικό χῶρο στόν Ἐρντογάν τήν περιοχή τοῦ Καστελορρίζου ἡ ὁποία καταλαμβάνεται ἐδῶ καί εἴκοσι μέρες διά χρησικτησίας γ) ἀπομακρύνει τόν Ἐρντογάν ἀπό τήν ΑΟΖ τῆς Κρήτης νήσου ἐπί τῆς ὁποίας ἔχουν καί στρατιωτικά συμφέροντα ἀλλά καί ἐνεργειακά (νοτίως). 

Ἡ ἕως τώρα παρέμβασή τους πρακτικά λοιπόν ἔχει ὡς στόχο τήν ἀποφυγή τοῦ πολέμου καί τήν διάλυση τοῦ ΝΑΤΟ, τήν de facto (στό Καστελλόριζο) καί de jure (στήν Κρήτη μέ τήν αἰγυπτιακή συμφωνία) μοιρασιά τῆς Μεσογείου μεταξύ Ἑλλάδος – Τουρκίας καί τήν διασφάλιση τῶν στρατηγικῶν τους συμφερόντων. Ἀκόμη δέν ἔχουν φθάσει στό σημεῖο τῆς ρήξης μέ τούς Τούρκους, ὅπως θά θέλαμε λοιπόν. Ἴσως καί νά μήν φθάσουν ποτέ ἄν προορίζουν τόν Σουλτάνο γιά τοποτηρητή τους στήν Λιβύη. 

Ἐπί τῆς οὐσίας τῶν διαφορῶν, στέκονται στήν μέση. Τούτων δοθέντων ἡ Ἑλλάς κινδυνεύει. Κινδυνεύει νά κερδίσει τόν πόλεμο καί νά χάσει στήν εἰρήνη. Κινδυνεύει νά ὁδηγηθεῖ ἀνακουφισμένη σέ ἕνα τραπέζι διαπραγματεύσεων ἐπειδή ἀπέφυγε τήν σύρραξη καί γλύτωσε ἔδαφος. Κινδυνεύει νά τῆς ζητηθεῖ καταπονημένη ὅπως εἶναι, νά παραχωρήσει ἔδαφος μέ διαπραγματεύσεις καί ὄχι μέ πόλεμο. 

Ἐάν φθάσουμε στό σημεῖο αὐτό, τότε πρέπει νά ζητήσουμε ἀπό τίς ΗΠΑ αὐτά μοῦ μᾶς «χρωστᾶνε» ἀπό τό 1996. Μέ πρῶτο καί κύριο τήν ἀναγνώριση τῆς ἀναμφισβήτητης κυριαρχίας μας στά νησιά, μέ πρῶτα τά Ἴμια. 

(Εἶναι γνωστό ὅτι ὁ Χόλμπρουκ εἶχε τό 1996 στήν κατοχή του τηλεγράφημα πρέσβεως τῶν ΗΠΑ ἀπό τήν Ρώμη πού τοῦ ἔλεγε ὅτι οἱ βραχονησῖδες εἶναι δικές μας, ἀλλά τό ἀγνόησε.) Στόν διάλογο πρέπει νά στείλουμε τόν λογαριασμό λοιπόν στούς συμμάχους μας καί ἐκεῖνοι πρέπει νά βάλουν τό χέρι στήν τσέπη καί νά τόν πληρώσουν. 

Ἀλλιῶς δέν θά ἀργήσει ἡ μέρα πού τό κρίσιμο ὑποκείμενο, ὁ ἴδιος ὁ ἑλληνικός λαός, θά ἀρχίζει νά πιέζει τίς ἡγεσίες νά συμπεριφέρονται ὅπως ὁ τρελλός Ἐρντογάν. Ἀπρόβλεπτα. Δέν εἶναι ἀργά!

Ἡ ἐπέτειος τοῦ 2021 προσφέρεται. «Ταμάμ».

Άρθρο του Μανώλη Κοττάκη στην ΕΣΤΙΑ, στις 16 Σεπτεμβρίου 2020.

Φωτογραφίες από το διαδίκτυο.